تو را قدرت است که فرا میخواند به مبارزه
ما را اما،
هجومِ گمنامِ جنازه هاست در گورستانها،
ناله هایِ خونینِ جوانمردانِ دیروز است،
کینه کینه کینه ی خاک گرفته است،
بغض است،
رویاهایِ ناب، کهنه چون شراب است که فرا میخواند!
تو خود، به انصاف قضاوت کن، کدامیک جاودانتر است؟
