معتاد

"صد شکر که این آمد و
صد حیف که آن رفت"

یعنی مصداقِ واقعیِ یک انسانِ بی-ثباتِ متزلزلِ نمیدونه-خودش-چی-میخوادِ مسئولیت-ناپذیرِ معتاده!