زمانهاییست باور داری بر جریانی که در آن گرفتاری مُشرفی و جوانب آن را میشناسی و هیچ مفرّی نیست. کمی بعد، زمانه به تو ثابت میکند که اشتباه میکردی. این هنگام، با شگفتی و البته رضایت، تکرار میکنی "این سیب رو که بالا بندازی تا پایین بیاد.."
و البته هستند زمانهایی که حقیقتاً، هیچ مفرّ و خلاصی نداری.
