استادِ عزیز
کاش میتونستم غرورم رو زیرِ پا بگذارم و بگم که اگر کار نکنم گشنه میمونم و اگر گشنه بمونم میمیرم و نمیخوام بمیرم؛ اون دقایقِ تهوع آور که از مقابلم دور میشدی و میگفتی: "خانوم کار نکن. دانشجو رو چه به کار کردن."
مینویسم که اگر روزی از این پست گذر کردی ، ببینی "اجبار"م را!
