مرضِ جدیدیست

چند روزیست که تکرار میکنم:

یک نخ.

یک ضربه .

یک دم.

آتش را رها میکنم.

پُکِ اول:

هنوز خاموش است!

یک ضربه ی دیگر.

رهایش میکنم، بارِ دیگر.

پُک پُک پُک..

به کجا چنین شتابانم؟ نمیدانم!