"من" در جنگِ با "من"

1. به نامِ بخشنده ترین و مهربانترینِ خدایان.	1. به نیرویِ عشق و تمنایِ نیاز.
2. که من یک چهارم از عدالتم!	2. و من، سراپا آلوده ام به دخول، به قضاوتِ یک نخ!
3. و این از برکاتِ ایمانم است که به مشت میفشارم، چرا که "هرگز گناه نکرده ام"!	3. لیک، تا سینه، فرو میروم که بهشت را روزی چشیده ام!
4. مشت را به غرورِ "پاک"م، بر میآورم.	4. چشم را، بر حقیقتی که میبینم، فرومیبندم.
5. خارجم از گودِ بی عفّتیم، به ایمانِ خود.	5. اسیرِ عمقِ طبیعتم، به عملِ خود.
6. تکبیر میگویم و بسم الله القاسم الجبارین...	6. فریاد را خفه میکنم به بغضی...
7. قبولم باشد.	7. .