میتوانم بفهمم مادری را که از ابرازِ کینه اش، با انتقام گیری از قاتلِ پسرش، خودداری نمیکند؛
اما آنگونه قاتل-وار؟ نه!
میتوانم حس کنم کنجکاوی که به مشاهده ی فیلمِ روابطِ شخصیِ دخترکی می انجامد را؛
اما به تاراج نهادنِ زندگیِ او را، نه!
میتوانم مشاهده کنم آمیختن در وسوسه ی هرزگی را؛
اما محکوم نمودنِ دیگری را، نه!
به کجا؟ تا کجا؟