گلوگاه

چاله ای هست که چون ضربه اش زنی به شتاب، خواهی مرد. و چون راهش دهی به هوا، زنده خواهی ماند.
در همین نزدیکی. زیرِ سراشیبِ گلو، بالایِ فراخیِ سینه.

بگذریم از این اوصاف، همین بس، تو بدان که میگیراندش بغضی ظریف، زود زود، سخت سخت.