همین یک هفته کافی بود تا بفهمم چطور یکی از زندگی، همسر، فرزند، پدر و مادرِ خودش میگذره واسه مردمِ کشورش، واسه کشورش؛ و نیز اونکه رها میکنه هستیشو، فرار میکنه از سهمش و پناه به غربت میبره؛
آیا ما نیز، چون نسل پیشین، سرخورده خواهیم شد؟ چرا؟
جالبه وقتی حس کنی باکری، جهان آرا، چمران، آوینی،... و نیز هایده، داریوش، عارف، ویگن،.. را.
