:*

با وحشتی شبیه به وحشتِ شنبه صبح، 23خرداد، نوشته هایِ دوستانم رو چک میکنم: آره همه، مثلِ خودم، سردِ سردند. دلم سخت میگیرد؛ تا شب، اندکی پس از ساعتِ ده شب؛ وقتی فریادِ الله اکبر همسایگانم رو میشنوم؛ این بار پرشورتر از هر شب؛ به خداوندیِ خدا که پرشورتر از هر شب است.
تمامِ وجودم را شوق، در بر میگیرد.
وای که مردم جان، چقدر متشکرم.
مردمِ گرسنه، خسته، داغدار،.. متشکرم.
عاشقانه، سپاسگذارم.

پ.ن. برایِ "فردا" آماده ام.