- آری
هُل نکنید و جبهه نگیرید؛ فقط چند دقیقه وقت بگذارید. ممنون.
داستان1
شلوغیهایِ انتخابات 88، میدانِ ونک:
مرد1 بطریِ آب معدنی را پر میکند و از جمعیتِ حامیِ موسوی به سمتِ جمعیتِ حامیِ احمدینژاد پرتاب میکند.
رهگذر: "آقا! نزن، میزنه. نکن، شعار بِده، این چه کاریه؟"
مرد1: "غلط کردن، الان اونا زدن خورد تو سرم!" و بطری را پرت میکند.
داستان2
پسربچه ای در محوطه خارجِ متروی میرداماد دور و برِ مادرش میپلکد و ناگهان زمین میخورد. مادرش به سویش رفته چندتا پسگردنیِ بچسب میزند و در همان حال با صدایی آمیخته در صدایِ گریه ی بچه تشر میزند: "خاک تو سرِت بی لیاقت، مگه نمیگم آروم بگیر از فردا دیگه همون لباس قدیمیاتو میپوشی...."
داستان3
راننده تاکسی، پسری حدود بیست سال: "هرکی به موسوی رای بده کرایش مجانیه."
دخترِ بیست و چند ساله ای، سرنشینِ جلو: "واقعاً؟ دستِ شما درد نکنه، ایشالا رای میاره." کمی بعد پیاده میشه، در حالِ بستنِ در میخنده و میگه: "وقتی خرهایی امثالِ تو طرفدارشن عمراً رای بدم." و در حالیکه سریع دور میشه، راننده فریاد میزنه: "زنیکه حرومزاده...."
داستان4
برایِ یک بار هم که شده، سعی کنید از تاکسیهایِ مستقر در اطرافِ میدانِ راه آهنِ تهران استفاده کنید. بیشک، واژه هایِ جدیدی خواهید شنید از رانندگانی که منتظرِ مسافرند. حتی اگر شما یک خانمِ جاافتاده و همراه با همسرتان باشید!
داستان5
آمارِ مرگ و میرِ ناشی از سوانحِ رانندگی در ایران.
داستان6
آمارِ کتابخوانی در ایران.
داستان7 و 8 و ...
من به جمهوریِ اسلامیِ ایران آری میگویم...
چون نظامی مناسبتر سراغ ندارم که –لازم باشد- بر سرِ این من و این هم میهنان و هم فرهنگهایم بیاید، باشد و بتواند بماند.
اسلامی، چون با تمامِ وجود در اسلاممان –حتی اسلامی که نمیخواهیمش- غرقیم و خو گرفته ایم با تمامِ عاشورا و نذری و قربانی و دخیل و از آب گذشته و ... هایش.
چون انقلاب و تکه پاره هایش را دیدیم و تنشهایش، با قطره قطره خونهایِ هرگز جبران نشده اش، با عقده هایش، ... و امروز همه هاج و واج و انگشت به دهان همچنان به دنبالِ معنایِ عبارتِ "آرمانهایِ انقلاب"یم، همان عبارت که کافی بود برایِ انقلابِ همین پدر و مادرهایی که اکنون یا زیرِ خاک یا گوشه ای پست تر از آن سرخورده و پشیمانند.
در این نظامِ جمهوری اسلامی، دولتی میخواهم که بتوانم در آن بنویسم، بخوانم، تربیت شوم، تربیت کنم، تربیت شویم، سازنده شویم، نظامی بسازیم استوار بر فرهنگ و دانسته هایِ خود.
لذا امسال نیز رای خواهم داد.
