گاه خسته ایم اما شاد ...
گاه خسته ایم اما پر هیجان ...
گاه خسته ایم اما امیدوار ...
گاه خسته ایم، فقط از آنرو که "خسته نباش" ای بشنویم ...
گاه خسته ایم، تا بدانیم هستیم ...
و بسیار "گاه" های دیگر که به "خستگی" رنگ می بخشند.
من، خسته ام.
نه حرفی خواهم زد، نه کسی خواهم جست، نه سخنی خواهم شنید، نه دستِ برادری خواهم فشرد و نه خواهم ماند!
نخواهم دوید، نخواهم فریاد زد، نخواهم جنگید، نخواهم خواست!
زندگی، همانگونه، ادامه خواهد یافت؛ خواهمش پذیرفت. خوش خواهم بود، خسته نخواهم ماند، باقی داستان کلاَ به تخمم!
