گناه کرده ایم، ما، همه ی ما.
مکافاتِ تک تکِ آنها را، نه خیلی دیر، به چشم خواهیم دید و به دل خواهیم پذیرفت.
اعدام، نهایتِ مکافات نیست.
گاه، به پای جنایتی، زنده باید ماند تا مکافات، به هیچ کم و کاست درک شود، تا تحقیر شویم و عذاب بکشیم و نابود شویم، پس از تحققِ مکافاتی که سهممان شده.
پ.ن. تا کِی؟
