بیشتر
بیشتر
بیشتر از تو میخواهم.
آنقدر میخواهمت که هیچگونه از تو آرام نمیگیرم.

پ.ن. دنیاجان، خرابی، چرا که رخصتِ این همه دوست داشتن را داده ای و خود در مقابلش وامانده ای! خلق کن آن عمل را که این تاب را آرام کرده، در آغوش بگیرد.