خطابم کرد:
قلبِ تو قلبِ پرنده، پوستت اما پوستِ شیر
باورم کرد:
تنهایی، اولین و آخرین حرف، حرف هر روز و هنوزه
امیدم داد:
کسی شاید باشه، شاید، کسی که دستاش قفس نیست
به اوجم رسانید:
کسی که سر خستگیاتو به روی سینه بگیره، برای دلواپسی هات، واسه سادگیت بمیره
تمامم کرد!:
زندونِ تن رو رها کن،
پر بگیـــــــر
دانلود
