یک جایی از آهنگ lost control هست که شاعر میفرماید: ?do you ever wonder why I prefer to be alone. حالا حکایتِ ماست!
میگویند آمارِ خشونت در کشورهایِ غربی کمتر از شرقیهاست و دلیلش آن است که اکثر آنها pet دارند و زندگی با حیوان از آنجا که هیچیک از دیگری توقعی ندارد باعثِ ایجاد روابطِ مهربان و سالم و آرام میشود. حالا عکس حکایتِ ماست!
از وقتی زندگیِ روزمره رنگِ خودش را گرفته و صبحها صبح است و کار، کار است و خانهای و آمدی و شدی، شعارم شده: بگذارید زندگیم را بکنم، چه نیازیست به یک "دیگری".
وقتی به طور جدی وارد محیط کار شدم درگیرِ روابط اخلاقی شدم که چه ساده کسانی که "دوست" میپنداریشان چون به مقامِ "همکار"ی نزول میکنند برایِ حفظ منافع خود از هیچ تلنگر و تازیانهای دریغ نمیکنند.
میگفت خواستگاری آمده میپرسیدم برایِ چی، میگفت برایِ تو، میپرسیدم برای ِمن یا خانهام یا بدنم یادرآمدِ ماهیانهام، میگفت نمیدانم.
لابد من هم همینم. لابد من هم مانند قریب به اتفاق دوستانم دیو.ثم، چه میدانم، همان به که به کنجی بخزم.
والسلام
