دنبال نکن

زندگی که رو به مردگی کرد و پیش(پس؟) رفت و رفت و من را برد و من که پنداشته بودم باید باشد چیزی جایی زمانی، باید و نبود و رفتم و رفته شدم و تیره شدم و محو شدم و خالی شدم و گم شدم و هیچ شدم و بی‌بود شدم و نبود شدم و نبودم و نیستم و نیستم و نیستم و پایان را نمیدانم(!) کجا گم کردم و هی گم هستم و هی گم کرده‌است‌ مرا و هیچ و هیچ و هیچ و هیچ و هیچ و هیچ و هیچ و آه، راستی همین بس که چون به یاد آورد من را پایان، بدرود گویمتان نقطه

Life it seems will fade away drifting further every day
Getting lost w i t h i n m y s e l f nothing matters no one else
I have lost the will(?) to live simply nothing more(!) to give
There is nothing more for me need the end to set me free
Things not what they used to be! missing one inside of me
Deathly lost this can't be real can't stand this HELL I feel
Emptiness is filling me to the point of agony
"Growing darkness" "taking dawn" I was me but now he's GONE
No one but me can save myself but it's TOO LATE
Now I can't think think why I should even try(?)
Yesterday seems as though it never existed
"Death greets me warm"
now I will just say goodbye

Fade to black