وسط یه مشت دود و کثافت و سر و صدا و روانی و دزد و قاتل و احمق و ... داریم جون میکنیم، آخرم چشممون دنبال داشته های دیگران و دلمون پر از غصه ی نداشته های اون یکی دیگران و نهایتش مثه سگ جون میدیم و هیچی، یه نون خور کمتر!
اسمشو گذاشتیم زندگی!!
خنده هامون کلیشه ای، غصه هامون کلیشه ای، عروسی و عزامون فرق نداره، هر دوش یه سنته واسه آبرو(؟)داری جلو مردم! ای دهنِ اون مردمو... . خودمون مردمِ دیگرانیم و از مردم واهمه داریم لحظه لحظه.
اسمشو گذاشتیم زندگی!!
پرنده و سبزه و دشت و شعر و عشق و این تیپ اراجیفو چپوندیم تو کتابا و تا میشنویم زور میزنیم و میگیم: "به به، به به"
اسمشو گذاشتیم زندگی!!
جم کنید این بساط و بابا، کیو سرِ کار گذاشتید؟! ریدید با این "زندگی" کردنتون، ریدید.
اسمشو گذاشتیم زندگی!! هه!
