زندگی

من،

یک پنجره، رو به خنکی باد پاییزی،

مشتی خاطره ی خاک خورده و حقیقی تر از حال،

عصیان دود جانسوز و کینه ورز، در ذره ذره بافت لحظه،

یک تکه کاغذ و یک قلم، جاودان تر از جاودانی،

و تنهایی.



تمام سهم من از تو،


و هر قطره اشک من، از آن تو.




این است زندگی مسالمت آمیز من و دنیا.


راضیم، شکر.